A potem było już tylko gorzej…

W sobotę rano, kiedy poszliśmy na spacer, nie mogłam opanować rozczarowania. Jestem rozpuszczoną turystką, chciałam oglądać zabytki i piękne landszafty, a miałam przed oczami szare blokowiska i wielkie kontrasty. W centrum miasta sąsiadują ze sobą prowizorycznie sklecone domy z blachy falistej i nowe bloki ze szklanymi balkonami. Ściana w ścianę.

I kiedy tak szliśmy, a ja nie mogłam sobie poradzić ze swoim rozczarowaniem, to nagle poczułam zapach. Jakże znajomy zapach liści! Jeszcze kiedy mieszkałam w Polsce uwielbiałam jesienią brodzić butami w liściach. Wiesz o co mi chodzi:D? Niestety w Londynie nie ma takiej możliwości.
Wtedy trochę oprzytomniałam i zrozumiałam, że to tego miasta trzeba podejść z otwartym sercem i zrozumieniem. Tak jak do Warszawy ;-)

>>Jedziesz do Skopje? Zajrzyj też do artykułu o Kanionie Matka<<

Skopje trzeba pokochać za ułomność, za niedoskonałość i za hart ducha. Za to, że jest brzydkie i szczyci się tą brzydotą.

Dla przykładu poniżej na zdjęciu dworzec główny międzynarodowy w Skopje. Wygląda okropnie, ale trzeba zaznaczyć, że czuliśmy się tam zupełnie bezpiecznie. Nie widzieliśmy też ani jednego bezdomnego.

A to jest centrum miasta. Nie mogliśmy pojąć o co chodzi z tymi statkami na rzece, bo to jest tylko jeden z wielu.

Właściwie można powiedzieć, że duża część miasta tak wygląda – w trakcie przebudowy, ogrodzone, w połowie rekonstrukcji.

Niezbyt ładne, ale starają się ;-)

Skopje to miasto pominków, które mam wrażenie są rozstawione co 5 metrów (serio!) i ogromnych budynków, które zostały niedawno, z rozmachem zbudowane.

Jeśli masz sentyment do Polski lat 90. to pokochasz Skopje od pierwszego wejrzenia.

Wszystko tam jest jeszcze dzikie, niezdobyte, niezszargane ujednoliconą Unią Europejską.

Ludzie są niesamowicie mili i ciągle uśmiechnięci. Co bardzo niezwykłe, wszyscy mówią po angielsku – kierowcy autobusów, sprzedawcy na targowisku czy kelnerzy.
Generalnie jest tanio, taniej niż w Polsce. Dwie kawy na mieście kosztują kilka złotych. Obiad dla dwóch osób w restauracji – kilkanaście. Bilet na autobus miejski też grosze.
Kierowca autobusu miejskiego palił papierosy w trakcie prowadzenia pojazdu. W ogóle bardzo dużo ludzi pali w Macedonii, widać to na każdym kroku.

Skopje jest podzielone rzeką na dwie części – muzłumańską i prawosławną. Bardzo polecam Ci spacer po muzłumańskiej części. W rejonie bazaru, kilka uliczek uchowało się przed trzęsieniem ziemi. Są piękne :-)

Widok z dziedzińca kościoła prawosławnego, meczet w tle.

Tuż koło bazaru jest kilka malutkich restauracyjek, gdzie można zjeść świeżutki burek na śniadanie, popić ajranem, dołożyć do tego dwie herbaty i dwie kawy i zapłacić 20 złotych. My wzięliśmy burek z serem i mięsem, PYCHA. Musisz to zjeść!

Nie starczyło nam czasu na to, aby pojechać (autobusem miejskim) na górę na której znajduje się Krzyż Millenium, który góruje nad miastem, a stamtąd kolejką wysokogórską na wierzchołek góry. Wystarczy wsiąść w autobus miejski na dworcu i po 20 minutach będziesz w innym świecie.

No właśnie. Jesteśmy w 100% przekonani, że Macedonia to świetny kraj na road trip. Kiedy szykowałam się na ten weekend i szukałam inspiracji w internecie nigdzie nie znalazłam czegoś co odkryliśmy sami i co byłoby super jednodniową wycieczką. Bo wystarczy wyjechać 2 kilometry za miasto, i zaczyna się magia…

Post Skopje, miasto kontrastów i absurdów pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Francja była dość tania, ale też nie najtańsza, ale bardzo lubię francuską kuchnię, więc padło na Marsylię. Bilety dla dwóch osób, w dwie strony kosztowały 112 funtów. Do tego postanowiliśmy wypożyczyć samochód (42 funty), ponieważ chcieliśmy się przejechać po okolicy, która jak wynikało z przewodnika – jest zjawiskowa. Oj mieli rację, mieli.

Tak w ogóle to znaleźliśmy idealny przepis na wypad weekendowy: samolot mieliśmy o 8:30 rano z London Gatwick, musieliśmy wyjść z domu o 6.10. Powrotny samolot zabukowaliśmy na 21:50, ale że jest różnica czasów to byliśmy na London Stansted o 22:50. Z soboty na niedziele spaliśmy za to od 23 do 10 rano dnia następnego, bo stwierdziliśmy, że najważniejsze w takim wypadzie to odpocząć, a nie się zarżnąć do upadłego przy zwiedzaniu. Szczególnie że pogoda jakoś szczególnie nie rozpieszczała ;)

Taką mniej więcej wymyśliliśmy trasę:

W Marsylii w centrum wylądowaliśmy około 11.30, zjedliśmy śniadanie w porcie, przeszliśmy się po pobliskim markecie i ruszyliśmy do Cassis. Droga była malownicza:

Cassis to śliczna, mała miejscowość otoczona górami, do której jedzie się bardzo stromą, emocjonującą ścieżynką :)

Hotel postanowiliśmy zabukować w Avignon i był to strzał w dziesiątkę! Avignon to piękne, historyczne i bardzo zadbane miasteczko. Chodniki wiją się między kamienicami bez końca, a wszystko to wygląda jak z francuskiego filmu. I miejsca do parkowania są też zjawiskowo małe ;) Całą niedzielę szwędaliśmy się po mieście – zwiedzaliśmy Pałac Papieży, gdzie nawet kupiliśmy sobie polski (sic!) elektroniczny przewodnik – to było super. Potem poszliśmy na słynny most w Avignionie który urywa się w połowie rzeki… popołudniu obiad i około 18.30 wyruszyliśmy w drogę powrotną na lotnisko.

Chcę tak spędzać więcej weekendów!

Post Weekend w Prowansji – właśnie tego mi było trzeba! pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.