Omawiamy najpiękniejsze lodowiska w Londynie, nie możemy więc zapomnieć o małym cudzie jakim jest lodowisko w Canary Wharf, czyli tak zwanym centrum biznesu w Londynie. W tym przypadku będziecie jeździć między szklanymi, biurowcami, co wraz z pięknie oświetlonymi drzewami, które otulają lodowisko tworzy niepowtarzalny klimat. Bilety zaczynają się od £9.95, można je kupić tutaj.

Lodowisko przy Natural History Museum

Położone tuż przy najsłynniejszych muzeach w Londynie, czyli Muzeum Historii Naturalnej, Muzeum Nauki, a także niedaleko Victoria i Albert Muzeum, jest łatwo dostępne i dostosowane do wszystkich grup wiekowych. Główne lodowisko ma 1000 metrów kwadratowych, a tuż obok znajduje się kawiarnia, w której można się nagordzić gorącą czekoladą za wysiłek :-) Ceny biletów zaczynają się od £8.80, a można je zarezerwować tutaj.

Lodowisko przy London Eye – Eyeskate

Czy może być coś piękniejszego, niż jazda na łyżwach z widokiem na London Eye? Lokalizacja tego lodowiska jest fantastyczna – tuż przy Southbank centre, przy Tamizie, a po drugiej stronie znajduje się Big Ben. To jest jedno z moich ulubionych miejsc do spacerowania w Lodnynie, co z tego że mega turystyczne. Warto jednak wziąć pod uwagę, że to lodowisko jest całkiem małe, chociaż na zdjęciach widać coś zupełnie przeciwnego ;-) Bilety zaczynają się od £9.45, można że kupić tutaj. Ważne! Dzieci wchodzą za darmo na tzw. early bird familty tickets.

Lodowisko przy Tower of London

Okej, zdjęcie nie jest super imponujące, ale wyobraźcie sobie: tuż obok są mury Tower of London, które kryją w sobie tyle historii, sąsiedztwo Tower Bridge oraz rzut kamieniem do scieżki nad Tamizą. Kiedy omawiałam najpiękniejsze lodowiska w Londynie ze znajomymi, często właśnie to miejsce było według nich najbardziej warte polecenia. No cóż, sugeruję abyście sami sprawdzili i dali mi znać co myślicie. W tym przypadku polecam rezerwację online, bo może być niemożliwym dostać się tam bez wcześniej kupionego biletu. Ceny zaczynają się od £8.50.

Lodowisko przy Somerset House

Somerset House został zbudowany w XVIII wieku i wierzcie mi, jest to budowla, która wygląda olśniewająco na codzień, a co dopiero w grudniu oświetlona świątecznymi lampkami. Jest to jesdno z ulubionych lodowisk londyńczyków. Otwarte jest od połowy listopada aż do początku stycznia.  Ceny biletów zaczynają się już od £7.50, wszelkie informacje znajdziecie tutaj.

Post Najpiękniejsze lodowiska w Londynie pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Totalnie się z tym zgadzam.

Skye to druga największa aktracja turystyczna Szkocji po Edynburgu, a jednak będąc tam zupełnie tego nie czuć. Jedyne co jest tego niezbitym dowodem, to ceny noclegów, które są naprawdę odstraszające szczególnie dla tych, którzy chcą oszczędzić i zastanawiają się, gdzie nocować w Szkocji. A jednak mimo wszystko twierdzę, że noclegi na Skye są warte każdych pieniędzy. Zresztą, zobaczcie moją pełną emocji relację ze Skye po pierwszej wizycie tam.

Kiedy jechać na Wyspę Skye?

Ja byłam dwa razy – pod koniec sierpnia i na początku maja. Pod koniec sierpnia mieliśmy cudowną, słoneczną pogodę, wyspa miała więcej kolorów. W maju było za to bardzo mgliście, deszczowo i dość zimno. Średnia temperatura na Wyspie w ciągu roku waha się w granicach 4 – 13 stopni, najzimniejszy miesiąc to styczeń, a najcieplej jest w lipcu i sierpniu. Na wyspie jest zawsze bardzo wietrznie, także zabranie kurtki chroniącej przed wiatrem jest wskazane przez cały rok.

Jak zwiedzać Wyspę Skye?

My dwa razy zwiedzaliśmy Wyspę samochodem, bo jest to nasz ulubiony środek transportu. Kochamy road tripy. Raz jechaliśmy z Inverness, a potem z Glasgow. Nasi znajomi, którzy nie mają prawa jazdy i pojechali na jednodniową wycieczkę autobusową z Edynburga na Skye, nie wrócili jednak zadowoleni. Stwierdzili, że w zasadzie biegali od punktu do punktu i nic nie pamiętają. Moim zdaniem super pomysłem jest wyprawa rowerowa na Skye – niejednokrotnie widzieliśmy po drodze rowerzystów, no ale trzeba być trochę zaprawionym w boju, bo wyspa jest bardzo górzysta. Drogi są puste, widoki przepiękne, miejsc na namioty mnóstwo. Jeśli chodzi o stopa, to znam osobę, która z powodzeniem dostała się w głąb wyspy w ten sposób, ale też taką, która musiała zrezygnować z tego pomysłu po paru godzinach machania kciukiem. No i na koniec najważniejsze – pociąg! Można się na przykład dostać pociągiem do miasteczka położonego u stóp Skye, Kyle of Lochalsh. Notabene stacja ta ma prawie 120 lat, a linia kolejowa do niej doprowadzona była ówczas najdroższą linią kolejową w Wielkiej Brytanii; koszt budowy jednej mili wyniósł £20,000. Mówi się, że wspomniana trasa kolejowa należy do jednej z najpiękniej położonych na świecie. Cóż, wierzę, marzę o tym aby zwiedzić kiedyś całą Szkocję pociągiem.

Mapa i zasięg na Wyspie Skye

Trzeba pamiętać o tym, ze na wyspie prawie w ogóle nie ma zasięgu, a nawet jak jest, to niestety i tak nie ma internetu. Polecam zakup mapy papierowej, lub ściągnięcie wcześniej map na telefon.

Owce, wszędzie owce widzę

No tak :-) możecie mieć takie myśli, bo owce są naprawdę wszędzie. Ludzie się śmieją ze Skye, że tam jest więcej owiec niż ludzi. Wiele razy owce zgradzały nam drogę, pasły się tuż przy drodze, albo po prostu były tak słodkie, że musieliśmy się zatrzymać i robić im zdjęcia. Przyzwyczaicie się!

Jazda samochodem po Skye

Mam swoją ulubioną trasę na Skye, którą polecam poniżej, ale najbardziej polecam po prostu zjechanie tej wyspy w całości. Kiedy pierwszy raz byliśmy na Skye, nie mieliśmy żadnego planu i w wiele przepięknych miejsc trafiliśmy przypadkiem. Tam każda trasa jest tak piękna, że zapiera dech w piersi. Oprócz tego trzeba pamiętać, że na Skye w zasadzie nie na dróg dwukierunkowych. Ruch jest bardzo mały, więc co jakiś czas po obu stronach są miejsca do mijania. Wygląda to tak:

Wyspa Skye – przewodnik

Wszystkie rzeczy, które opisuję poniżej są zanaczone na mapie, którą wstawiłam na koniec tekstu.

Neist Point – nieczynna latarnia

Neist Point to moje ulubione miejsce na Wyspie. Jedzie się tam wyjątkowo malowniczą trasą. Po drodze zatrzymywaliśmy się niezliczoną ilość razy, aby spróbować chociaż złapać to piękno na zdjęciach. Kiedy już będziecie się zbliżać do Neist Poit, polecam podjechać jak najbliżej się da. Parkuje się po lewej stronie na trawie, nie ma tam nigdzie zorganizowanego parkingu. Kiedy już staniecie na wzgórzu, na wprost cypla z latarnią morską, ścieżka zaprowadzi Was we właściwe miejsce. Polecam jednak też rozważyć wejście na skały po prawej stronie, skąd będzie się rozpościerał niesamowity widok – jak na zdjęciu poniżej. Super miejsce na przekąskę lub lunch, przy czym trzeba mieć swój prowiant, bo na miejscu nic nie ma (2015). Dla fanów szlajania się po opuszczonych budynkach (czy też urban exploring) to może być nie lada gratka, bo da się wejść na teren nieczynnej latarni, zajrzeć przez okna, a takżę pooglądać dawno już nieużywane przyrządy morskie. Jest to wycieczka na conajmniej 2 godziny.

Neist Point – nieczynna latarnia morska

The Old Man of Storr – spacer na górę z widokiem na sąsiednie wyspy i morze

Old Man of Storr (Stary Człowiek ze Storr) to poniekąd wizytówka Skye. Ta gigantyczna wulkaniczna maczuga widziana jest praktycznie z całej północnej części wyspy. Przyroda jak zawsze na Skye – zachwyca! Kiedy na nią wchodziliśmy, akurat było mgliście i padało, ale i tak nas to nie powstrzymało. Widoki są niesamowite, na pewno jeszcze lepsze przy bezchmurnym niebie ;-) Jest to wycieczka na około 2 godziny.

The Old Man of Storr

The Fairy Pools – świetny spacer

… w kaloszach lub innych nieprzemakalnych butach. Piękne naturalne wodospady i baseny. Koniecznie trzeba się tam wybrać przy dobrej pogodzie, bo widoki są niesamowite. Najlepiej nigdzie się nie spieszyć, aby mieć czas delektować się niesamowicie soczystymi kolorami pobliskich wzgórz i olśniewającą przyrodą. Magiczne miejsce!

Destylarnia whisky Talisker

Zanim się tam wybierzecie, polecam sprawdzić na stronie internetowej Talisker w jakich godzinach to miejsce jest czynne. Niestety nam nie udało nam się tam dotrzeć z powodu braku czasu, czego bardzo żałujemy. Zwiedzanie destylarni pozwala poznać proces produkcji whisky – od ziarna i wody po gotowy produkt. Podobno whisky jest świetne! Jak to ktoś napisał – nawet jak nie lubisz whisky, to ta wycieczka będzie ciekawa, a jeśli lubisz – to będzie doskonała.

Skye Museum of Island Life

Dodaję ten punkt, dlatego że jest on zawarty w wielu przewodnikach po Skye. My też chcieliśmy odwiedzić to muzeum, ale było zamknięte. Muszę jednak przyznać, że z zewnątrz nie wyglądało to zbyt dobrze, ale recencje na tripadvisor są bardzo dobre, szczególnie jeśli zwiedzacie z dziećmi. Jest to niewielka wioska, w której są domy pokryte strzechą, a wszystko ma na celu pokazać jak na Skye żyło się w XIX wieku.

The Oyster Shed – czyli jedzenie!

Ujmę to następująco – tam trzeba zjeść. Dostaniecie tam doskonałe, świeżo złowione (kilka godzin wcześniej), przepyszne owoce morza w bardzo dobrej cenie. Widziałam, że ludzie popadają tam w szał i kupują szalone ilości jedzenia, w stylu – 4 porcje na dwie osoby, ale naprawdę się nie dziwię… Kiedy pierwszy raz zwiedzaliśmy Skye, nie udało nam się znaleźć tego miejsca. Za drugim razem Krzysiek był bardzo zdeterminowany ;-) Porcja owoców morza na dwie osoby kosztowała £15, polecam zjeść na miejscu z przepięknym widokiem na Skye.  Budka w której się zamawia nie wygląda imponująco, ale nie to nic wspólnego z jakością jedzenia tam serwowanego. Mniam mniam mniam! Najlepsze owoce morza w moim życiu!

W białej budce się zamawia. Świeże ostrygi można zamówić w hali po lewej.

Sharing Platter – pół homara i milion innych żyjątek

The Fairy Glen

To miejsce zalicza się na poczet tych, których również nie udało mi się zobaczyć ze względu na brak czasu. Bardzo żałuję! Jest to jedno z tych miejsc na Skye, gdzie można paść z zachwytu nad pięknem przyrody. Zresztą sami zobaczcie zdjęcia na tripsdvisorze z The Fairy Glen – zwalają z nóg.

Trasa widokowa – droga B885

Na koniec zostawiłam sobie absolutny brylancik w tej relacji. Nie umiem ująć w słowa, jak bardzo byłam wbita w fotel jadąc drogą B885 za pierwszym razem, a potem za drugim, i trzecim… Trafiliśmy tam przypadkiem, bo uwielbiamy wybierać sobie dziwne, malutkie drogi na mapie. Znaki będą ostrzegać, że droga może być nieprzejezdna, że jest okresowo zamknięta, ale na szczęście w maju i w sierpniu nie było problemu. Szosa jest bardzo wąska, wszędzie pasą się owce, ale możecie mi wierzyć na słowo, że nie ma się tam po co rozpędzać, bo i tak będziecie chcieli co chwilę się zatrzymywać na zdjęcia, albo zadumę. Tam się nie da inaczej. Przejechaliśmy tą trasę kilka razy, z obu stron. Nadal czuję niedosyt. Na mapie poniżej trasa ta jest zaznaczona niebieską kreską, A – B. A na koniec kilka zdjęć z drogi B885 na Wyspie Skye:

Post Szkocja, Wyspa Skye – przewodnik, najważniejsze atrakcje i trasy samochodowe pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Witaj w Cotswolds!

Cotswolds to część Anglii, do której moża się dostać w 2 godziny samochodem z Londynu. Absolutnie niesamowite miejsce, gdzie mieliśmy przyjemność spędzić ostatni weekend.

Przy okazji po raz kolejny dostałam dobitną lekcję dlaczego Anglia nie jest w top#5 destynacji wakacyjnych, pomimo że ma wszystkie warunki ku temu. Jest tu bardzo drogo, niezależnie od tego czy podróżujecie w szczycie sezonu, czy totalnie nie – jak my w styczniu. Wynajęcie pokoju/hotelu w Cotswolds poniżej £50, wydawało się niemożliwe dopóki nie zajrzeliśmy na Airbnb… ale tam też różowo nie było, jeden pokój w miarę normalnej cenie £25/doba. Trafiliśmy do przemiłej emerytowanej nauczycielki, która dorzuciła jeszcze w cenie śniadanie ;-)

Bardzo, bardzo polecam korzystanie z Airbnb szczególnie w Anglii, bo można zaoszczędzić kupę pieniędzy. Tutaj jest link do rejestracji na airbnb, jak się z niego zarejstrujesz to Ty i ja dostaniemy po £17 (prawie 94 PLN) do spożytkowania na noclegi, moim zdaniem to jest tak zwana sytuacja win-win ;-)

Jedną z większych niespodzianek był śnieg w sobotę :D musisz wiedzieć, że w Anglii południowej śnieg pada rzadko, także mieliśmy nie/szczęście… jazda na zimowych oponach jest zabroniona, więc mieliśmy w perspektywie dzień w tańczącym na lodzie samochodzie ;-)

Dodatkowo prawie cały czas niebo było zasnute chmurami, więc nie udało mi się zrobić zbyt wielu ładnych zdjęć, dlatego posiłkuję się zdjęciami z flickra.

Najpiękniejsze miasta sportretowane na poniższych zdjęciach: Burton-on-the-water, Broadway, Stow-on-the-Wold, Chipping Norton. Trochę ich jest ;-)

Photographs by JR P

Tak w ogóle to od kiedy Foursquare się zepsuł, szukałam aplikacji, które mogłyby go zastąpić w podróży. I tak zaczęłam używać Yelpa i Tripadvisora, który sam w sobie jest mega rozbudowaną aplikacją w której nigdy nie mogłam nic znaleźć, ale od kiedy używam jej tylko w sytuacji wyszukiwania atrakcji i jedzenia w okolicy w której się obecnie znajduję, sprawdza się świetnie. Yelp jest super bo ma bardzo rozbudowane recenzje restauracji/barów/pubów/kawiarni, ale ma też opcję szukania po mapie, co jest super przydatne jak się szuka jedzenia w drodze ;-) Bardzo polecam obie!

Poniżej zdjęcie w kawiarnii Campden Coffee w Chipping Campden. Dodałam to miejsce do aplikacji Yelp, bo jest to jedna z fajniejszych kawiarni w jakich byłam :-)

Wydaje mi się, że mówię tak prawie za każdym razem jak wracam z wakacji, ale do Cotswolds naprawdę musimy wrócić kiedy będzie bardziej sprzyjająca pogoda spacerom i eksplorowaniu natury bez strachu o odmrożenie palców u nóg ;-)
{Bo oczywiście nie mamy butów zimowych, po co jak śnieg nie pada?}

Post Spędziłam weekend w bajce, polecam ;-) Kornwalia! pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Niniejszy artykuł to wpis gościnny Dominiki z bloga Jedno Oko Na, bo muszę przyznać, że jak przeczytałam jak opisała nasz mini weekendowy road trip, stwierdziłam, że nie mam kompletnie nic do dodania i zapytałam, czy byłaby uprzejma mi go udostępnić. Na szczęście się zgodziła! Dzięki Dominika :-)

W pogoni za fokami

Jak się okazuje, aby obejrzeć foki, wcale nie trzeba lecieć na Islandię! Można wykorzystać super atrakcyjne ceny tanich lotów do Londynu i pooglądać te piękne zwierzęta wylegujące się na wybrzeżu angielskim :) W informacjach znalezionych w internecie podaje się, że najlepiej oglądać je od kwietnia od września, ale my udaliśmy się do na wschodnie wybrzeże Anglii w okolicy 11 listopada i zaświadczamy, że wtedy też można jak najbardziej.

Oto nasza trasa:

Londyn-Lavenham-Norwich-Cromer-Hunstanton Cliffs-Cambridge-Londyn.

Krzywe ściany i XV-wieczny kościół, czyli prześliczne Lavenham

Wjeżdżając do Lavenham, jednej z najlepiej zachowanych średniowiecznych wiosek w Anglii, masz wrażenie, że czas stanął tam w miejscu już dawno temu. Budynki są uroczo krzywe, z drewnianymi nadgryzionymi przez korniki belkami w pobielonych ścianach oraz małymi szybkami, załamującymi światło w oknach.

Po zwiedzaniu XV-wiecznego Kościoła Świętego Piotra i Pawła , warto zajrzeć na mały klimatyczny cmentarzyk tuż za kościołem.

Norwich – kadry jak z World of Warcraft

Na to piękne, w XI wieku drugie co do wielkości angielskie miasto po Londynie, warto przeznaczyć więcej czasu. My niestety byliśmy tam dosłownie niecałe 2 godziny, także ruszyliśmy od razu do normańskiej katedry. Wstęp jest bezpłatny, choć mile widziane dobrowolne wsparcie. Do katedry dobudowany jest nowoczesny refektarz, ale architektonicznie tworzy to piękną całość. Widok na wewnętrzny dziedziniec jest jak kadr z World of Warcraft, wierni fani tej gry na pewno rozglądaliby się nerwowo, czy z pomiędzy krużganków nie wyłania się wróg :)

Cromer – morska bryza i zatopione miasto

Noc spędziliśmy w Cromer w wynajętym na Airbnb mieszkaniu, swoją drogą serdecznie pozdrawiamy naszego gospodarza i polecamy miejscówkę: KLIK Ciekawostką jest, że u wybrzeża Cromer leży zatopiona miejscowość Shipden, która została zabrana przez morze w XIV wieku, a odkryta ponownie w 1888 roku, kiedy to parowiec Victoria uderzył w zatopioną kościelną wieżę. Mieszkańcy Cromer opowiadają, że w zimne burzowe noce, słychać czasem dziwny głęboki dźwięk przebijający się przez fale, zupełnie jakby dzwon kościelnej wieży wzywający wiernych na modlitwę…

Foki, foki, foki!

Nareszcie to, po co tu przyjechaliśmy! Zarezerwowaliśmy godzinny rejs łodzią w Beans Seal Trips (10 funtów/osobę) i była to bardzo dobra decyzja. Są miejsca, gdzie foki leżą sobie na plaży i można się teoretycznie do nich dostać na piechotę, ale nie byliśmy dokładnie pewni gdzie te miejsca są, oraz czy na nasz widok nie wskoczą w popłochu do wody. Zwiedzanie z łodzi to gwarancja zobaczenia ich naprawdę z bliska, bez ryzyka, że nasz widok zakłóci ich spokojne plażowanie :) Poniżej punkt zborny, przed załadowaniem nas do łodzi.

A oto te niesamowite stworzenia, bardzo zresztą wesołe, przyjacielskie i ciekawskie!

Dwukolorowe klify w Hunstanton i plażing po angielsku

Zanim opuścisz wschodnie wybrzeże, zatrzymaj się na spacer przy klifach w Hunstanton, które zajmują zaszczytne 7 miejsce wśród geocudów w Wielkiej Brytanii. Ranking i inne ciekawostki geologiczne znajdziecie na stronie esriuk.com
Niektóre zahartowane angielskie babcie brodziły w wodzie po kostki, my tchórzliwie pozostaliśmy w kaloszach :) Na plaży znaleźliśmy mnóstwo pięknych muszli dla dzieci, a widoki zapierały dech w piersiach!

Uniwersytecka perełka, czyli Cambridge

To miasto trzeba zobaczyć! Wyobrażam sobie, że zdobywanie wiedzy w takim miejscu przychodzi łatwiej…

Studenci biegnący na uroczystości w togach przywiedli nam na myśl Hogwarts :) Zdjęcia nie opiszą klimatu tego pięknego miasta, którego korzenie sięgają czasów jeszcze sprzed (!) Imperium Rzymskiego.

Czas wracać do Londynu, gdzie czekała na nas jakże radosna informacja :) Pozdrawiamy!

Post W pogoni za fokami, czyli road trip po wschodnim wybrzeżu Anglii pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Ale wrócę może do głównego wątku ;-)

Pierwszego dnia, prosto z lotniska w Aberdeen pojechaliśmy w stronę Loch Ness. W radiu leciała ścieżka dzwiękowa z miejscowego radia BBC Scot, co w połączeniu z widokami za oknem wprawiło mnie w metafizyczny nastrój. Poza tym – od dziecka marzyłam żeby zobaczyć to miejsce! Jezioro jest ogromne i ze wszystkich stron otoczone górami. Postanowiliśmy je objechać dookoła i to był strzał w dziesiątkę, bo o ile lewa strona jeziora jest pełna turystów, to już po prawej czuliśmy się jak pierwsi zdobywcy. Pewnie też dlatego, że wybraliśmy najmniejszą drogę na mapie. Zawsze to robimy i muszę Ci powiedzieć, że taka strategia świetnie się sprawdza – przed wyjazdem oglądamy mapę i zwykle szukamy miejsc najbardziej niedostępnych, wysuniętych i oddalonych od głównych szlaków i tam się kierujemy.

Po lewej stronie znajdziesz mnóstwo turystycznych miejscówek – muzeum Loch Ness, sklepy z pamiątkami, mini wesołe miasteczko itp My generalnie omijamy takie miejsca, nie mieliśmy też czasu zwiedzać zamków. Dam Ci dobry tip – jeśli się tam wybierasz i lubisz zwiedzać zamki (nad Loch Ness jest jeden) to bardzo polecam kupienie 3-dniowego karnetu za 29 funtów, który pozwala na wejście do wszystkich obiektów w Szkocji. Jednorazowy bilet kosztuje 7-10 funtów, więc zupełnie się nie opłaca.

Oczywiście, szukałam Nessie – potwora z Loch Ness, niestety bez powodzenia :-( Ale powiem Ci, że kiedy przejeżdżaliśmy obok jeziora nocą, stwierdziłam że żadne siły by mnie nie zaciągnęły nad brzeg jeziora. Z szacunku to moich wyobrażeń z dzieciństwa, rzecz jasna ;-)

Pod punktem 1 na mapie zaznaczyłam pełne turystów miasteczko Fort Augustus. Po pierwsze znajduje się tam mini port i system śluz, które są w użyciu i pozwalają statkom wypływać na jezioro.Wygląda to całkiem imponująco i można też obejrzeć naprawdę stare kutry rybackie. My dotarliśmy do Fort Augustus głodni po całym dniu jeżdżenia i musieliśmy coś zjeść. Znaleźliśmy restaurację – The Boathouse Restaurant, która jest położna na uboczu miasteczka, ale za to z jej okien rozpościera się niewiarygodny widok na jezioro. Jedzenie nie jest może cudowne, ale jest spoko i w normalnych cenach. Są też stoliki na zewnątrz. Tutaj sprawdź szczegóły. Wpadłabym tam co najmniej na kawę! Zdjęcie tytułowe jeziora Loch Ness do tego wpisu zrobiłam właśnie tam.

Punkt numer 2 to przecudne miejsce – cisza, spokój, góry i jezioro. To było jedno z tych miejsc gdzie dostawałam białej gorączki, że nie mam dobrego aparatu, dlatego też nie wrzucę zdjęcia. Pojedź tam i sprawdź czy mam rację :-)

Zapisz się na newsletter i dołącz do grona ludzi, którzy pomagają mi planować Podróż, oraz z którymi co miesiąc dzielę się swoimi znaleziskami i marzeniami

Leave this field empty if you're human:

Post Loch Ness – relacja z road tripu i poszukiwania potwora pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Myślę, że zacznę od miejsca o którym nigdy wcześniej nie słyszałam, a zachwyciło mnie tak, że nie wiem jakich słów użyć żeby Ci opisać co widziałam. Jak tylko wjechaliśmy na Isle of Skye – wpadłam w zachwyt, ale też wściekłam się okrutnie, że cały czas odkładam zakup lustrzanki. Żaden aparat w telefonie komórkowym nie odda tej ferii barw jaka przewijała się za oknem samochodu, kiedy jeździliśmy po wyspie. Nie wiem czy tam jest tak zawsze, ale wiem że na pewno trafiliśmy na cudowny czas. Szczególnie, że kelnerka z miejscowej knajpy powiedziała nam, że przez ostatnie 3 tygodnie codziennie padało, tak więc mieliśmy ogromne szczęście bo dla nas cały dzień świeciło słońce. No prawie, co widać na poniższym zjęciu.

Generalnie drogi na wyspie są jednopasmowe, bardzo kręte i niezwykle malowniczo położone. Wszędzie pasą się owce, często na środku drogi. Co jakiś czas spotykaliśmy samotny dom, z ogromnymi oknami i wspaniałym widokiem. Wyobrażałam sobie, że mieszkam w jednym z tych domów i rano piję kawę przy tym oknie. Bardzo działa na wyobraźnię.

Ciekawa jest też roślinność – po jednej stronie wyspy bardzo skąpa, żadnych drzew tylko góry pokryte wrzosowiskami. Z kolei w centralnej części wyspy, w dolinie – niezwykle soczysto zielone łąki, małe drzewa i krzewy. Wygląda na to, że klimat potrafi być surowy.

Wiem, że tam wrócę.

Usłyszeć to ode mnie to jest naprawdę coś, bo nawet jak wracałam z najpiękniejszych miejsc na świecie, typu Tajlandia, zawsze myślałam że no owszem, bardzo mi się podoba – ale następnym razem jedziemy gdzie indziej, bo chcę zobaczyć Wietnam czy Malezję.

Tym razem czuję ogromny niedosyt. Nie mieliśmy czasu aby objechać całą wyspę.

Isle of Skye mnie zaczarowało, choć na pierwszy rzut oka wcale się nie polubiliśmy. Nie mogliśmy tam trafić do żadnej restauracji, przez 90% czasu nie było zasięgu, o internecie nie wspominając. Na początku wkurzające, ale po (dłuższej) chwili zapomniałam o telefonie i mogłam się delektować przyrodą. GPS też nie dawał rady, więc doszły dodatkowe atrakcje w postaci szukania drogi i jechania z mapą papierową. Od teraz chcę tak już zawsze.

Czyż nie jest to idealne miejsce na odpoczynek?

Mówię Ci, że jest i mówię Ci, że chcesz tam pojechać.

Post Pełna emocji relacja z Isle of Skye pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Padło na Beachy Head.

Słów mi brakuje, żeby opisać jak piękne jest to miejsce. Byliśmy tam także w czasie tzw „złotej godziny”, więc widoki i kolory były przepiękne. W przeciwieństwie do zdjęć robionych telefonem… W takich momentach po raz kolejny sobie mówię – czas kupić lustrzankę.

Z Londynu jedzie się tam około 2 godziny, my wybraliśmy się z domu w niedzielę około 12. Prawie nie było ruchu, więc jechało się świetnie. W drodze powrotnej również, nie spotkały nas mityczne korki londyńskie. W zasadzie to jeszcze nigdy nas nie spotkały – zastanawiam się czy one w ogóle istnieją…

Akurat był piękny, słoneczny dzień, więc udaliśmy się na długi spacer po zielonych trawach :) Latem, kiedy można wziąć ze sobą koc i walnąć się na nim z książką i piknikiem, to musi być raj.

Widzicie latarnię na zdjęciu? To jest Belle Tout Lighthouse. Jest to hotel, gdzie można wynająć pokój na weekend. Nie wyobrażam sobie piękniejszej scenerii np na zaręczyny, czy na relaksujący weekend. Serio :)

Post Kochasz nieziemskie widoki i spacery przez nieskończone łąki? Odwiedź Beachy Head. pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.

Dokładnie tak jak w Sopocie w sezonie – drogo i pełno ludzi. To jest o wiele mniejsza miejscowość od Sopotu, ale myślę okrutnie drogich sklepów i restauracji ma tyle samo ;)

Jak zwykle najbardziej zachwyciły mnie typowo angielskie kamienice i uliczki, które jednak miałam wrażenie że w wyróżniają Whitstable od innych miejscowości tego typu nad angielskim wybrzeżem. Tam jest wyjątkowo czysto, uroczo wręcz odświętnie.

Spacerowaliśmy też po porcie, gdzie kutry tańczyły w rytm fal – naprawdę pięknie! Port jest co prawda mały, ale wystarczający aby przypomnieć sobie jak wyglądają przedpotopowe kutry. Patrzyłam i się zastanawiałam czy to jest muzeum na wodzie… po czym rybak włączył silnik i odpłynął. Ups ;)

Następnie udaliśmy się na poszukiwanie obiadu. Jak już wspomniałam wcześniej, jak w typowej nadmorskiej miejscowości było dość drogo, tak więc poszukiwania były długie i daremne… ale w końcu zawędrowaliśmy na miejscowy, przyportowy market, gdzie rybacy sprzedawali świeże ryby i owoce morza. Coś wspaniałego! I do tego w naprawdę świetnych cenach.

To była krótka wizyta, dlatego chciałabym tam kiedyś wrócić w sezonie. Z czasem zobaczyłam, że Whitstable jest darzone przez Anglików szczególną atencją i uwielbieniem, Londyńczycy uwielbiają to miejsce. Zobaczę w sezonie czy mają rację!

Post Jeden dzień w Whitstable, angielskim odpowiedniku Sopotu pojawił się poraz pierwszy w marta.ninja.